Jezelf voor de gek houden als Hoogbegaafde; tijd om ons hiervan te ontdoen!

Er moet me iets van het hart…

En ik loop er al een week mee rond…

Het is tijd om er van te gaan ontdoen, en jouw de waarheid te vertellen over jezelf en daarmee ook mij.

Hoe kan het dat we onszelf zo voor de gek houden??! 

Iedereen, echt iedereen, die ik spreek in mijn sessie, workshops en masterclass vertelt me hetzelfde. En nog wat, ik vertel mijzelf hetzelfde…

En wel dit: Ik ben 100% overtuigd dat er meer in me zit wat er niet uitkomt…

Klopt toch? Ikzelf ben me hier al 30 jaar bewust van (onbewust misschien nog wel langer!), en enorm strijdend in de zoektocht hiernaar toe omdat het altijd gepaard gaat met aanpassen en er wel of niet bij horen, en tegelijkertijd jezelf niet kunnen verloochenen. En laten we wel wezen, wat we eigenlijk allang doen, dat verloochenen van jezelf. Anders was het gevoel van constant te moeten aanpassen en niet tot je recht komen helemaal geen issue en sloeg deze blog helemaal nergens op.

We willen a, maar zeggen b

Maar als puntje bij paaltje komt, en het ons echt raakt zeggen we ineens iets anders….Zouden we zomaar kunnen zeggen “ik weet niet of ik dat kan en er klaar voor ben”.. Huh?!! WTF! (Excuus! Maar dit zet mij zo ongelooflijk aan omdat het me onwijs intrigeert en fascineert wat we hierin ons zelf aandoen).

Goed. Tijd voor context

Precies een week geleden heb ik mijn masterclass gegeven. Ruim een maand geleden gaf ik meerdere workshops. Beiden hebben volledig te maken met ‘Leven met de handrem erop en je constant moeten aanpassen’, en dat je voelt dat je niet tot je volle potentie komt maar juist verlangt naar een leven waarin de Ferrari niet meer zijn handrem erop heeft. Je gewoon niet meer constant aanpassend, en zo ongelooflijk vervreemden van jezelf.

Ik leef het voor

Ik doorleef deze manier van jezelf zijn. Van je niet meer aanpassen en precies weten wat je nodig en te doen hebt om je eigen koers te kunnen varen. En in mijn workshops of masterclass ervaar je dit, en ga jezelf direct doorzien waar het bij jou misgaat en wat je nodig hebt maar ook juist verlangt. Ik wil het voorbeeld zijn, en heb mezelf als doel gesteld het jou voor te leven. Jou de kans te geven om er weer in te gaan geloven voor jezelf.

En ik ken het effect hiervan. Ik besmet je er mee. Je ziet het, je gaat het hopen, en je gaat het zelfs geloven. Maar niet voor mij, maar voor jezelf. En daar raakt het…

Het raakt namelijk jou

En wat er dan gebeurt is rete interessant om te zien gebeuren bij jou, maar tegelijkertijd intens frustrerend en raakt het mij omdat ik je daar op dat punt niet kan helpen maar wel je zie en in je geloof.

Wat er met jou gebeurt 

Wat er gebeurt is dat ik je ga laten zien en ervaren waar je jezelf tekort doet, en je jezelf niet echt ziet en serieus neemt. En doordat jij ineens ziet en ervaart hoe het in jouw handen ligt, en het dus echt je bevrijding kan betekenen waar je zo intens naar verlangt, maakt het je doodsbenauwd. We hebben het namelijk niet meer over een trucje wat je kan uitvoeren, of gewoon even een switch in baan/omgeving om verder te komen, het vraagt om een andere levenshouding en met jezelf echt onderweg willen komen. Dat betekent ook, dat het om jou gaat en wat je eruit kan gaan halen. Dat je bereid bent om jezelf vet te gaan laten groeien en te gaan ontdekken. En dus ook tegen te komen. En de angst voor falen is dan heeeeeeel reëel.

Je hoofd gaat aan de haal met je

En waar je eerst overtuigd was dat er meer in je zat, hoor je jezelf dan ineens dit zeggen:

“Wat nou als je gelijk hebt en dit de enige manier is om succesvol voor mezelf te worden?”

(Voel je de immense factor falen en perfectionisme hierin?)

En daarna volgt de rest van het pallet:

  • Ik wacht al mijn hele leven op het punt waarop ik op mijn bek ga; Kan ik dat wel?
  • Kan ik dit echt wel? (Eng idee dat je alles gaat veranderen)
  • Ben ik er wel klaar voor? Ben ik er nu klaar voor?
  • Ben ik sterk genoeg om dit te kunnen?
  • Ik ben bang voor mijzelf en het onbekende; wil ik dit wel?
  • Ik durf het niet te accepteren dat het echt over mij gaat, wat nou als anders blijkt?
  • Wat nou als ik het niet kan en het me niet lukt?
  • Hoe weet ik nou dat het nu de juiste tijd hiervoor is?
  • Ik kan niet zoals jij zijn, dat haal ik niet

Die “Hoe dan”?!

En waar juist mijn deelnemers van de masterclass altijd eindigen met een dikke vette grote “HOE DAN”?, omdat het zo ontzettend kloppend is wat ze aan inzichten krijgen over zichzelf, maar het morgen niet ineens anders is als ze opstaan, heb ik nu deze vette dikke schreeuwende “HOE DAN”? En dus al een week.

Het raakt me en frustreert me enorm

 

En hier raak je me, en frustreer je me, omdat mijn rechtlijnige brein die alles doorziet hoort hoe jij met al je bang makende gedachten precies het tegenoverstelde zegt van ‘ik weet dat er meer in me zit en ik niet tot mijn volle potentie kom’. Je haalt jezelf volledig omlaag, en vertelt jezelf dat jij dus niet op jezelf kan vertrouwen en bouwen. Dat je niet in staat bent om te groeien, en eigenlijk gemaakt en bedoeld bent voor juist voor meer dan wat je nu kan en doet…

Ik herhaal hem nog een keer: Je weet dat er meer in je zit dan wat er nu uitkomt

Dus waar geloof je deze niet en hoe durf je dan jezelf te vertellen dat jij dit misschien niet zou kunnen?!! Je weet toch dat je meer kan?! Start acting like it!

Je kan er niks aan doen, en dat raakt me

Goed, mijn frustratie is eruit. Nu het punt waarop ik zo geraakt word. Je doet jezelf teniet, en dat is niet oke. En het is niet zozeer een bewuste keus die je maakt, dat weet ik en dat raakt me want je hebt geen andere kans gehad.

The way you do anything, is the way you do everything

Een deelnemer zei het ongelooflijk goed: Ik pas me altijd aan, en zorg dat ik niet opval. Dus ook niet in capaciteiten en kwaliteiten, behalve dat ik het gewoon heel goed doe. Ik heb mezelf een zesjes-cultuur aangeleerd. Net goed genoeg, maar meer niet.

Je hebt nog nooit gevoeld en ervaren wat het mogelijk echt betekent om te gaan groeien en ontwikkelen op jouw niveau en tempo…Behalve dat je de bevestiging hebt gehad dat je veel kan, heb je niet de bevestiging nog gehad van wat je echt kan. En dus mis je de voedingsbodem van bewijs en succeservaringen waarop je anders had kunnen bouwen.

Een voedingsbodem die faalt is kloppend

Je zal zelfs mogelijk eerst de voedingsbodem van faalervaringen moeten gaan hebben om oke te raken met wat groei werkelijk inhoud; het gebeurt namelijk alleen maar buiten je comfortzone, en laten we eerlijk zijn; daar ben je nog nooit geweest. Dus natuurlijk is het rete eng en maakt het je doodsbenauwd om deze ervaring met jezelf aan te gaan. DUH.

Imagine this…

Maar, stel je toch eens even voor, beeld je eens even in met je enorme innerlijke rijke fantasie, hoe dat zou voelen…= Succeservaringen die voor jou ECHT als succes voelen. Als jouw eigen echt behaalde winst?

Het enige wat je hoeft te doen, is je voedingsbodem niet laten zijn in wat je niet kent en dus niet hebt, maar in wat je wel weet, voelt en van binnen hebt: Er zit meer in me. Punt.

En laat dat nu je vertrekpunt zijn, en niet meer die andere plek waarin jij niet hoort te zijn.

I know the way. I will lead

Niet alleen jij, ik ook

En dank je wel voor deze inzichten en lessen, het laat me altijd weer zien hoe enorm het ons kan raken en eng kan voelen, maar ook wat ik voor jou te doen heb en waar ik mezelf nog tegen laat houden door mezelf. En geloof me, de oorsprong is hetzelfde, alleen weet ik dat het echt anders kan.

Ooit heeft de week van Hoogbegaafdheid daarin voor mij enorm veel gedaan. Daarover zal ik binnenkort meer delen ter ere van de week van Hoogbegaafdheid die eraan komt.

Wat ik ook doe om deze week maar voor jou te eren, is het opnieuw aanbieden van mijn workshop “Het zit in mij!” aanbieden. In de eerste week van Maart bied ik hem 4x aan met maar max 6 plekken per workshop voor €17,-. Lees meer en boek hem hier: Workshop Het zit in Me!

Chat openen
Hallo,

Kan ik je helpen?